Tips voor talentontwikkeling thuis

Talentontwikkeling, het is mijn passie. Omdat ik geloof in ieders kracht en kwaliteit. Niet alleen van volwassenen, maar zeker ook van kinderen. Want hoe klein ze ook zijn, elk kind heeft zijn eigen, unieke talenten. En hoe mooi zou het zijn om met die talentontwikkeling al vroeg aan de slag te gaan. Gewoon thuis, en heel laagdrempelig. Vanuit veiligheid verbinding maken met elkaar en samen kijken naar wat de talenten van je kind zijn. En wellicht ook naar jouw eigen talenten. 

 

Daarom heb ik voor jullie de komende 8 weken een aantal blogs klaar staan, met daarin iedere keer 3 tips en/of vragen die jij als ouder thuis kunt toepassen. Samen met je kind. Samen met je gezin. Aan tafel tijdens het eten, of juist wanneer je een momentje samen hebt, na school. Of voor het slapen gaan, als onderdeel van het avondritueel.

 

Wil je ook mijn tips ontvangen? Meld je dan aan voor mijn nieuwsbrief via mijn website.

 

Warme groet,

Maartje

De verborgen talenten van kleuters

Hebben jullie het nieuwe programma op NPO 1 al gezien? Maandagavond was de eerste aflevering van Het Geheime Leven van 4-jarigen. Op basis van de promofilmpjes was ik ontzettend nieuwsgierig geworden, want hoe leuk is het concept om een groep kleuters van 4 jaar te volgen door middel van verborgen camera’s. Alsof je als een vlieg op de muur, kunt meekijken in hun belevingswereld.
In een mooie setting en een fijne omgeving hebben de makers een groot klaslokaal gericht op kleuters ingericht en overal hangen verborgen camera’s. De kinderen dragen allemaal microfoons, maar gelukkig hindert dat ze niet met spelen. En achter de schermen zitten ontwikkelingspsycholoog Steven Pont (wat een topper) en pedagoog Minchenu Maduro mee te kijken en zij geven hun visie en commentaar op de situaties die zich voordoen. En dat levert mooie analyses en inzichten op.
Kinderen van 4 zitten nog in de magische fase. Ze hebben een grote fantasie en kijken vol verwondering naar de wereld om ze heen, het leven is soms echt een sprookje voor ze. En de dingen die ze op deze leeftijd leren, nemen ze de rest van hun leven mee. Hoe leuk dus om een kijkje te krijgen in hun wereld op een manier die je als ouder bij je eigen kinderen zelf niet snel zal zien.
Wat ik als talentontwikkelaar en moeder heel erg leuk vond om te zien, was de manier waarop het groepsproces tot stand komt wanneer die kinderen bij elkaar gezet worden. Wie neemt de leiding, wie maken vriendjes en wat gebeurt er bijvoorbeeld wanneer twee kleine dametjes, Danique en Elle, allebei besluiten de koning van de groep te willen worden. Hilarisch om te zien hoe de meisjes omgaan met elkaar en de strijd aangaan om de kroon en de Elsa schoenen. Ondanks de herrie, maken de meeste andere kinderen zich niet druk om wat zich tussen Danique en Elle afspeelt. Kleine Jonas vindt er wel wat van en hij werpt zich gelijk op als vredestichter en probeert de ruzie tussen de meisjes te sussen. Zo grappig om te zien hoe dat werkt, en welke natuurlijke rollen en talenten er naar voren komen.
Tijdens het buitenspelen in een prachtige tuin met boomgaard, wordt er onder begeleiding van een van de leerkrachten (die alleen tijdens spelletjes en opdrachten in beeld komen) een wedstrijdje georganiseerd. In twee groepjes van vier kinderen, wordt er een rijtje gemaakt van de zandbak naar een emmer en de opdracht is, pak het zand uit de zandbak en geef het door opdat de emmer zo vol mogelijk raakt. De winnaar is het team dat de meeste zand in de emmer heeft. Hoe leuk om te zien hoe die kleine kinderen dit aanpakken. Het groepje met de oranje emmer gaat gewoon doen zonder daar verder structuur in aan te brengen. Daardoor krijgen ze zeker veel zand in de emmer, maar verliezen ze ook een hoop onderweg. Het groepje met de blauwe emmer doet het anders. In dat groepje zie je dat Boris echt de leiding neemt en dat de andere kinderen dat helemaal accepteren. Het echt fijn vinden dat iemand als hij de leiding neemt en dit groepje wint dan ook deze opdracht.
Wat er daarna gebeurt is ook zo mooi. Een van de andere meisjes in de groep voelt zich geplaagd door een van de andere kinderen. En in plaat van dat ze naar de juf of meester gaat, loopt ze naar Boris om te zeggen wat er gebeurd is. Boris pakt zijn rol echt helemaal en zegt er wat van tegen het jongetje in kwestie.
En zo kan ik nog wel even doorschrijven. Over de opdracht waarin kinderen elkaar allemaal een cadeautje mogen geven en waarin er uiteindelijk iemand overblijft zonder cadeau. En dat het jongetje ernaast zijn cadeautje weggeeft, omdat zijn vriendje daar blij van wordt. En over de vriendschap die er uiteindelijk ontstaat tussen twee van de meisjes die allebei niet mee mogen spelen met de andere meisjes.
Wat me echt geraakt heeft in het programma is de manier waarop deze kinderen omgaan met de situaties waarin ze terecht komen. En dat ze feilloos doorhebben hoe ze zich daarin staande kunnen houden. Er heel snel vriendschappen gesloten worden, maar ook ruzie wordt gemaakt. Wie de rol van leider op zich neemt, wie de volgers zijn en wie de vredestichter. En hoe elk kind op zijn of haar eigen manier laat zien wat voor talenten ze hebben. Wat het betekend voor het zelfbeeld en zelfvertrouwen om je gezien te weten in een nieuwe groep. Voor het ene kind is dat wat makkelijker dan voor de andere en uiteindelijk vindt iedereen zijn plek.
Heb jij het programma ook gezien? En wat vond je ervan? Ben reuze benieuwd en vindt het leuk jouw reactie te lezen. Ik ga in ieder geval volgende week maandag weer kijken, om 22.05 uur op NPO1!
Warme groet,
Maartje