Het ontstaan van SpiegelJezelfBeeld, mijn eigen verhaal over zelfbeeld

Als meisje ben ik op school gepest, op de lagere school, maar ook op de middelbare school. Ik was altijd de jongste van de klas, want ik ben jarig in september.
Ik voelde me niet gezien, anders en dat resulteerde in een gevoel dat ik het niet waard was. Vriendinnetjes had ik zeker wel, maar toen mijn beste vriendin verhuisde in de zomer van 1986, was ik echt verdrietig. Gelukkig bleven we elkaar wel zien en spreken, maar er was toch een hoop veranderd.

Een jaar later verhuisden wij zelf. Van Amsterdam naar Overveen kwam ik als Amsterdamse meisje op een school terecht kwam, waar keurige meisjes en jongens uit Overveen, Bloemendaal en Haarlem naartoe gingen. De eerste dag daar op school, om kennis te maken met mijn nieuwe klas, zal ik nooit vergeten.

Een van de eerste opmerkingen was, oh kijk wat een mooie meid! Vervolgens werd mij gevraagd wat over mezelf te vertellen dus dat deed ik. En toen was het commentaar (in mijn ogen) niet van de lucht. Ik praatte anders, nou dat kon echt niet, het was te plat (waar ik me overigens helemaal niet van bewust was) en toen ging het ook ineens over wat ik aan had.
Tot overmaat van ramp, kreeg ik ook nog een bril in dat eerste schooljaar in Overveen. Kortom, ik voelde me onzichtbaar. Ik bouwde gelukkig wel vriendschappen op, maar slechts een handjevol meiden gingen naar dezelfde middelbare school als ik. En helaas wamen we niet in dezelfde klas terecht.

Op de middelbare school werd het niet heel veel beter, ik had wel vriendinnen, maar ik voelde me nog steeds niet op mijn plek, ik had heimwee naar Amsterdam. Ik kon goed leren en haalde prima cijfers en mijn plezier haalde ik uit lezen. Dat was mijn manier om nieuwe werelden te ontdekken en te zien dat het ook anders kon. Ook ballet was voor mij een belangrijke uitlaatklep en een manier om me te uiten. Heerlijk vond ik dat.

Het keerpunt kwam toen ik in 4 Havo tijdens Nederlands of Maatschappijleer (gegeven door meneer Smit) naast Daphne Schoneveld zat. In mijn ogen een van de mooiste en populairste meiden van de klas. En ik weet niet meer precies wat de context was, maar ze zei tegen mij dat ze vond dat ik prachtige ogen had. Voor mij, toen 15 of 16, was dat echt zo belangrijk! Ik voelde me gezien. Vanaf dat moment ging het ook beter en weet ik nog dat ik dacht, ik word dus wel gezien.

Achteraf gezien is dat het moment geweest waarop bij mij het zaadje geplant is om te werken aan mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen. Om naar mezelf te kunnen kijken en blij te zijn met wat ik zie. Door de jaren heen (ik word 40 dit jaar) heb ik de nodige kennis en ervaring opgedaan rondom zelfbeeld en zelfvertrouwen. Ook talentontwikkeling en inzicht krijgen en geven in talenten van anderen heeft een grote rol gespeeld in mijn werkzame leven.

En die kennis en ervaring heb ik nu gestopt in een nieuw programma van De Bloeiberg, dat ik SpiegelJeZelfBeeld noem. Omdat ik weet hoe belangrijk het is dat wanneer je van jongs af aan al werkt aan je zelfbeeld en zelfvertrouwen, je steviger in het leven staat. Door kleinschalige groepscoaching te combineren met individuele coaching gedurende drie maanden, voor 4 tot maximaal 6 deelnemers per groep, gaan we aan de slag. Met mindset, spiegelen, schrijven en dankbaarheid. Door elkaar te steunen en te supporten, als buddy’s. Opgedeeld in leeftijdscategorie├źn 10 – 12 jaar, 12 – 14 jaar en 14 – 17 jaar.

We starten begin september 2017. Wil je meer informatie of wil je de introductieaanbieding ontvangen? Mail me dan gerust op maartje@debloeiberg.nl. Ik ontmoet je graag op De Bloeiberg. Want ik weet een ding heel zeker: Geloof in jezelf en je kunt bergen verzetten!

Geplaatst in blog en getagd met , , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam tegen te houden. Lees hier hoe jouw gegevens verwerkt worden.